iDee~Reality~Life!

******************

ตัวเธอ สิดอกหนึ่ง ณ อุทยานราชินี ส่งกลิ่นและทรงศรี

วิลาสล้ำ สำอางสม แม้ว่าถึงคราวชรา จะงามซา อย่าปรารมภ์

พึงรัก อุดมโฉม สนิทกาย ตราบวายปราณ

เฉกเช่น พิกุลแก้ว ผิแห้งแล้วยังหอมนาน

ไป่ทิ้งสุคนธ์ธาร บังเกิดการ ระเหยหาย

เชิดชื่อ ผกาพันธุ์ นิรันดร์อยู่มิรู้วาย

เชิดเกียรติกำจรจาย ระบายบ่ง ถึงสวนขวัญ

*********************

เอาล่ะจ้ะ

กลับมาอัพบล๊อกได้สักที หลังจากที่ดองมาเป็นเวลาพอควร

ตอนนี้ผ่านพ้นช่วงฤดูกาลสอบไปอย่างเร็วจนคิดไม่ถึง

แว่บเดียวก็ได้เหรียญศิษย์เก่ามาอยู่ในมือซะแล้ว~!!!

เราคงไม่มีวันลืมเพลงพิกุลแก้วที่ร้องข้างพระรูปทูลกระหม่อมได้ แล้วก็สัญญาว่าจะจดจำตลอดไปด้วย

เพื่อนๆ ก็คงต้องแยกย้ายกันไป

คงคิดถึงเสียงของเพื่อนๆ ที่ได้ยินกันอยู่ทุกวัน

คงคิดถึงห้องอับๆ ร้อนๆ เมื่อยๆ ของพวกเราที่อยู่กันมาสองปี

คงคิดถึงเวลาลงไปซื้อข้าวตอนเช้าๆ

คงคิดถึงเวลาสแกนนิ้วแล้วมันไม่ผ่านซะที (จะรีบไปเรียนนนนน)

คงคิดถึงเวลาคนบอกให้ติดป้ายชื่อ โบว์ กิ๊บ

คงคิดถึงเวลาหลับในห้องประชุม ห้องเรียน ห้องแล็บ

(ที่แน่ๆ เราคิดถึงเวลากินข้าวมันไก่ในชั่วโมงเคมีจังเลย~!)

คงคิดถึงเพื่อนๆ ทุกๆคนมากๆ

วันเลี้ยงอำลาไม่ค่อยได้กินเลย มีแต่เดินๆ ถ่ายรูปๆ

โต๊ะจีนก็เหอะ ...แอบคิดว่ามันก็ไม่ค่อยจะอร่อยสักเท่าไหร่

พวกครูๆ ก็มากันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา

ไปขอโทษป๋ากันเกือบทั้งห้องเพราะไม่เคยตั้งใจเรียนกัน

ขอคะแนนอาจารย์นิภาเพราะอาจตกฟิสิกส์

ออกไปตั้งแถวรอบพระรูปทูลกระหม่อม

แล้วก็ร้องเพลงพิกุลแก้วกัน น้ำตาก็ไหลเป็นทาง

พอร้องจบ ก็ถวายความเคารพเป็นครั้งสุดท้าย

ทั้งห้องก็เลยเดินไปกอดคอร้องไห้ร้องเพลงกัน แหกปากเสียงดังมากจริงๆ ห้องเรา

เสร็จแล้วก็แยกกันไปกอดกันทีละคนๆ ทำให้เราได้รู้ว่าห้องเรารักกันมากจริงๆ

และก็ทำให้เสื้อเราเลอะน้ำตาไปซะชุ่มโชก

พวกครูก็เริ่มไล่พวกเรากลับกัน (แต่ก็ไม่ยอมกลับ จะร้องไห้ต่อ)

ไปกินสเว่นเซ่นส์กันต่อ มีพอย ไอ้ดี มิ้น มุก เอ๋ย ทิพ (ไอ้เอ๋ยหนีกลับไปก่อน)

กินไปเศร้าไป มีโอกาสใช้ hi-mall แค่ปีเดียวเองเหรอเนี่ย?

..................

เอาล่ะ ก่อนจะเบื่อกัน

ดูรูปดีกว่า

ไอ้มุก กะอุลตร้าแมน (ที่อุ้ยเป็นคนวาด).. เอามาเนียนกันเป็นพี่น้องซะงั้น~!

ถ่ายรูปกันตรงหน้าห้องพิพิธภัณฑ์ สอง ดี แล้วก็หนุ่นนุ่น

ความซวยของดอกไม้ในโรงเรียน~!! โถ... ไอ้มิ้น

รูปรวมหน้าทูลกระหม่อม

จากซ้าย แถวบน สองมุก พัชร ดี

แถวสอง แหน มิ้น หนูเล็ก

แถวล่าง ปาย ตาล

**********************

เฮ่ออ ชีวิตนักเรียนเราจะจบลงแล้วจริงๆ เรอะ~!!

อ้อ... เหมือนว่าจะยังไม่ได้บอกใคร.... มีที่เรียนแล้วจ้า~!!!!!

คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สาขาสถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี

ม.บางมดนั่นเอง~!!

เอ๋ยก็ไป อุ้ยก็ไป~!! เพื่อนกันตั้งแต่อนุบาล 3 (ห้องเดียวกันอีกต่างหาก) อยู่กันจนถึงม.6 (แน่นอน..ห้องเดียวกันอีก)

บวกไปอีกห้าปีสำหรับการเรียนสถาปัตย์ที่ไฮโซที่สุดในบรรดาม.รัฐ (เพราะเป็นหลักสูตรอิ๊งค์นั่นเอง)

และอีกอินฟินิตี้ปีสำหรับมิตรภาพของเรา

เหงาอ่ะ เหงามากๆๆๆตอนนี้

เจอกับเพื่อนๆอีกแค่สองวัน (ในสภาพชุดนักเรียน)

คือวันทูลกระหม่อมกับวันปัจฉิมนิเทศน์

ที่จะไปเที่ยวค่ายโรงเรียนเป็นครั้งสุดท้าย ตั้งปากช่องแน่ะ~!! ปีนี้จะต้องไปถ่ายรูปกับม้าสุดเท่ห์ตัวนั้นให้ได้เลย

*********************

อย่าเพิ่งตกใจว่าทำไมไม่มีรูปวันอำลาฯ เพราะเรายังไม่ได้เอามาลงคอมนั้นเอง

เดี๋ยวจะเอามาแน่ๆ จ้ะ

ส่วนใครที่เราดอง FS เอาไว้ ก็ต้องรอไปก่อนนะ ^^" คิวยาวๆ

********************

ปิดเทอม~!! ไอ้ดีว่างสามเดือน

แอบจองตัวพี่แจ้ว พี่บี๊ แล้วน้องเอ้ไว้เรียบร้อยแล้ว~!!!

55555+ จะคอสให้หายอยากไปเรยทีเดียวเชียว

*********************

สำหรับมิตรรักแฟนเพลงทุกท่าน

ขณะนี้กลุ่มฮิวเอนท์ได้มีการรวมตัวกันเพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์จากทั่วทุกสารทิศ

ทั้งจากทางด้านนากุ้ง และที่นครปฐม (และที่อื่นๆ แล้วแต่เพื่อนๆ จะติดกัน)

ไปเยี่ยมชมกันได้ที่ http://huen.exteen.com << รวมกันเขียนกันทั้งกลุ่มเลยอ่ะจ้า

***********************

เอาล่ะ เจอกันคราวหน้า บับบุยๆ